Podstawy pgfplots: wykresy w LaTeX z przykładami

Załaduj pgfplots, otwórz tikzpicture z axis w środku i dodaj każdą serię danych za pomocą \addplot, jako listę współrzędnych albo jako wzór.

Najmniejszy wykres

Każdy wykres pgfplots ma te same trzy warstwy: tikzpicture, w nim axis i po jednym \addplot na każdą serię danych. Załaduj pakiet poleceniem \usepackage{pgfplots} w preambule.

\begin{tikzpicture}
  \begin{axis}
    \addplot coordinates {(0,1) (1,3) (2,2) (3,4)};
  \end{axis}
\end{tikzpicture}

Oś sama dobiera zakres i kreski na podstawie danych. Zwykły \addplot bierze kolor i znacznik z domyślnej listy cyklicznej: niebieski z okrągłymi znacznikami dla pierwszej serii, czerwony z kwadratami dla drugiej i tak dalej.

Wykres wzoru

Zamiast współrzędnych podaj \addplot wzór w nawiasach klamrowych. domain ustawia zakres x, a samples liczbę punktów. Bez nich pgfplots używa zakresu od -5 do 5 z 25 próbkami.

\begin{tikzpicture}
  \begin{axis}
    \addplot[blue, thick, domain=-2:2, samples=60] {x^3 - 2*x};
  \end{axis}
\end{tikzpicture}

Opcje w nawiasach kwadratowych po \addplot nadają styl tej serii. Gdy podasz opcje bez +, seria jest rysowana na czarno (lub w kolorze, który wskażesz) bez znaczników; \addplot+[...] zachowuje styl z listy cyklicznej i dodaje do niego Twoje opcje.

Etykiety, tytuł, legenda i siatka

Te opcje trafiają do axis, więc dotyczą całego wykresu.

Etykiety osi, tytuł, legenda i siatka

LaTeXPreambuła: \usepackage{pgfplots}KopiujOtwórz w edytorze (otwiera się w nowej karcie)

\begin{tikzpicture}
  \begin{axis}[
      title={Cooling of a cup of tea},
      xlabel={Time (min)},
      ylabel={Temperature ($^\circ$C)},
      grid=major,
      legend pos=north east,
    ]
    \addplot coordinates {(0,80) (5,64) (10,53) (15,44) (20,38)};
    \addlegendentry{Measured}
    \addplot[red, domain=0:20, samples=40] {22 + 58*exp(-0.08*x)};
    \addlegendentry{Model}
  \end{axis}
\end{tikzpicture}

Etykiety są tekstem, więc matematyka trafia między $ ... $ jak w akapicie. \addlegendentry po każdym \addplot nadaje nazwę tej serii; możesz też wymienić wszystkie nazwy na końcu za pomocą \legend{Measured, Model}.

Typowe opcje osi

Większość pozostałych opcji z dokumentacji pgfplots również działa; strona wykresów liniowych wymienia style i znaczniki. Opcja, której renderer nie zna, jest pomijana, a karta Problemy podaje jej nazwę.

Rozmiar i położenie

Domyślnie wykres ma około 240 na 207 punktów, czyli domyślny rozmiar pgfplots. Aby go zmienić, ustaw width i height w osi. Aby nadać wykresowi podpis i numer, umieść tikzpicture wewnątrz figure, tak jak obraz.

Wykres w rysunku z podpisem

LaTeXPreambuła: \usepackage{pgfplots}KopiujOtwórz w edytorze (otwiera się w nowej karcie)

\begin{figure}[h]
  \centering
  \begin{tikzpicture}
    \begin{axis}[width=7cm, height=4.5cm, xlabel=$x$, ylabel=$x^2$]
      \addplot[domain=0:2, samples=30] {x^2};
    \end{axis}
  \end{tikzpicture}
  \caption{A parabola on $[0, 2]$.}
  \label{fig:parabola}
\end{figure}

Figure~\ref{fig:parabola} shows the parabola.

\resizebox{0.5\linewidth}{!}{...} wokół pojedynczego tikzpicture również działa: rysunek jest skalowany do tej szerokości.

Czym różni się od instalacji TeX

Wszystko na tej stronie kompiluje się także w instalacji TeX z pgfplots. Pełna dokumentacja jest na CTAN: ctan.org/pkg/pgfplots.

Każdy przykład na tej stronie jest składany przez Scissor LaTeX podczas budowania witryny. Ostatnia aktualizacja: 2026-11-07.